|
|
 |
Ik ben Carolien.
Ik groeide op als oudste van vier kinderen op een boerderij in het oosten van Nederland. Ik was een ijverige en ambitieuze student bestuurskunde. Ik besteedde meer tijd aan werken en organiseren naast mijn studie dan aan mijn studie zelf. Zo was ik actief bij AIESEC, de Vereniging Ondernemende Studenten, bij PIP Advice en de International Office van de Universiteit Twente. Ik reisde veel en liep stage in Kenia bij de VN. Afstuderen wilde ik graag bij een bedrijf, het werd de ABN AMRO in Amsterdam. Daarna koos ik ervoor om veel te leren, veel ervaring op te doen. Ik dacht dit het beste te kunnen doen bij een groot professioneel bedrijf. Het werd het grootste bedrijf ter wereld, de oliegigant ExxonMobil. Het was een toptijd. Er waren mogelijkheden te over. Ik kon in het buitenland werken en leerde veel. Tot er rond mijn dertigste iets begon te knagen.
Want ik werkte dan wel bij een groot prestigieus bedrijf maar wat droeg ik nu eigenlijk bij?
Ik vond het steeds lastiger om mezelf te verenigen met de doelen van ExxonMobil. De maatschappelijke interesse die ik als bestuurskundige nog altijd had begon op te spelen. Wilde ik dood gaan en alleen maar olie hebben verkocht?
Tijdens mijn vakantie pakte ik de oude boeken er weer bij (”Welke kleur heeft jouw parachute”, Richard Bolles) en ging ik aan de slag. Want als het ExxonMobil niet meer was voor mij? Wat dan wel?
Ik liep tegen &Samhoud aan waar een project op de plank lag, Visie21, dat de perfecte combinatie was een maatschappelijk project vanuit een commerciële, professionele organisatie. Het was fantastisch. Wat een verschil maakt het als je werk doet waar je echt in gelooft!! We maakten een visie voor Nederland met 2500 mensen. We vonden dat Nederland wel een visie kon gebruiken. Die richting geeft en verbindt. De visie werd vertaald in een aantal maatschappelijke projecten waarmee &Samhoud bijdraagt aan de maatschappij.
En toen werd ik zwanger.
Mijn dochter is nu tien maanden oud. Sinds haar geboorte ben ik naast een ambitieuze werknemer ook een werkende moeder. Dat de impact van haar geboorte op mijn werk zo groot zou zijn had ik niet verwacht.
Voor haar geboorte zag mijn leven er heel anders uit. Hoezo moeite om werk en privé te combineren! Ik haal veel plezier uit mijn werk, ben er graag en werkte dan ook zonder moeite veel over. Hoezo glazen plafond! Ik zie het niet! Kansen en mogelijkheden te over om me continu te blijven ontwikkelen en om door te groeien. Hoe groter de uitdaging hoe beter want hoe groter de leercurve! En daarnaast nog tijd voor vrienden, familie en partner. Een verhuizing naar het oosten van het land, een huis in de verbouwing en een huwelijk konden er ook nog wel bij.
Op een intensieve cursus in Parijs zie ik ze nog zo zitten; mijn collega’s; “Carolien denk om je werk/privé balans! De geboorte van je kind gaat alles op zijn kop zetten!” Denk erom, je zult anders met je tijd om moeten gaan!” Goed bedoelde raad dacht ik, maar aan mij niet besteedt. Miljoenen moeders gingen me voor, hoe moeilijk kon het zijn!
Toen ik tien weken na haar geboorte weer aan het werk ging begon het langzaam door te dringen. Er was wel echt iets veranderd. Naast het jongleren met werk, familie, vrienden en hobby’s kwam er nog gewoon een rol bij! En wat voor een! Die van Moeder! Heftig was het hoor. Gebrek aan slaap, het gevoel hebben er al een hele dag op te hebben zitten vooraleerst goed en wel geïnstalleerd op kantoor. De eerste keer mijn dochter achterlaten op de kinderopvang. Met schrik op mijn horloge kijken aan het einde van de middag en het kantoor uitrennen om op tijd bij de crèche te zijn. Na een tijdje was ik ook daar aan gewend. Maar er was nog wel iets waar ik niet aan had gedacht. Dat het zo heerlijk is om moeder te zijn! Dat het zo fantastisch geweldig is om bij haar te zijn! Dat het zoveel voldoening geeft om mijn leven met haar te delen! Die enorme kracht van de liefde voor mijn dochter! Daar had ik nou net geen rekening mee gehouden. Hoe anders het is om naar huis te gaan wetende dat zij op me wacht! Er is heel waardevol alternatief in mijn leven gekomen voor overwerken.
En dat maakt alles anders.
Vreselijk lastig vond ik deze tijd. Uiteindelijk ‘ben ik er weer’. De oude Carolien maar nu ook moeder. Beter (her)plannen en organiseren van mijn tijd bleek voor mij de oplossing. Gesprekken met mijn baas die vertrouwen gaf en de druk eraf haalde, met mijn collega’s die hetzelfde meemaakten, met vriendinnen en met mijn partner natuurlijk. Ik kan eerlijk zeggen dat ik nu pas het gevoel krijg dat ik mijn agenda onder controle heb en dat ik tegelijkertijd met volle teugen geniet van mijn dochter.
Het zal geen verrassing zijn waarom ik zo enthousiast ben over &Samhoud People. Ik weet hoe lastig het is om prive en werk te combineren. En ik ben niet de enige. En dan werk ik nog bij de beste werkgever van Nederland. Die me steunt waar maar mogelijk is. Er kan nog zoveel gebeuren om het makkelijker te maken voor vrouwen om te blijven werken op een manier die bij hen past! |
|
|
|
|
|
| Er zijn op dit moment geen nieuwsberichten. |
|
|
|
|
|
|
|
